Tijdens een samenzijn met proefgroep Den Haag leer je altijd weer nieuwe dingen. Zo weet ik nu hoe mistella smaakt, dat Liesbeth wekelijks champagne drinkt en dat wij als proefgroep ‘wijntje raden’ toch het leukste vinden wat er is. Op 15 februari jongstleden schuiven 9 van de 11 leden van proefgroep Den Haag aan in restaurant Latour, onderdeel van hotel Huis ter duin. Het restaurant mag met recht zeggen dat het een echte eetzaal heeft. Een eetzaal waar je je meteen thuis voelt. Niet de historie van een eetzaal als Karel V in Utrecht, maar wel sjiek met moderne kunst uit de Van Herwaarde collectie aan de muur. In het restaurant is erg goed nagedacht over de uitstraling en die is voor wat betreft het bestek en borden klassiek. Dit past goed. Over elk detail lijkt nagedacht.

Ons diner is een wijnspijsdiner dat begeleid wordt door Stan Kerckhoffs, maître sommelier van Latour. Het is georganiseerd door Yuri, het lid van onze proefgroep dat werkt bij Huis ter duin.

We trappen af met een aperitief verzorgd door Liesbeth. Vette champagne met 80% pinot noir en 20% chardonnay. Hierbij een aantal mondvermaakjes van biet, een macaron, wasabi e.d. Lekker en met zorg klaargemaakt. De tweede ronde amuses aan tafel, bestaat uit een pittig soepje met kokos, een stukje fois gras en paling. Allen filmende gerechtjes. Hierbij een door Steven rechtstreeks uit de champagne geïmporteerde rosé champagne zonder malogisting. Strak droog en wellicht iets te fruitig voor de filmende gerechtjes. ‘Eigenlijk perfect om los te drinken’, merkt Lambert op.

 Yuri heeft in overleg met de keuken en met Stan een voorgerecht toegevoegd dat in combinatie met een manzanillasherry hoge ogen gooide in een wedstrijd voor wijn-spijs. Het gerecht bestaat uit combinaties van tonijn met sardine. ‘Niet heel ingewikkeld’, volgens Stan, maar mooi met de sherry. Vooral de toevoeging van de sardine geeft iets ziltigs en de sherry smaakt mild.

Het tussengerecht is een signature dish van de chef. Op de huid gebakken zeebaars, met misolak en sakésaus. Ik kies hierbij na ‘ampel beraad’ voor een droge furmint uit Hongarije. Robin voor een vollere chardonnay. ‘Eigenlijk had ik saké willen nemen, maar dan hadden we twee exoten gehad’, geeft Robin aan. ‘Vandaar een keuze voor wat stevigers’. Toch slaat hij de spijker op zijn kop want Latour schenkt zelf saké bij dit gerecht. Het gerecht is tamelijk mild van smaak, ondanks de misolak. Dit komt door de toevoeging van risotto met komkommer. Iets te vlak voor de chardonnay, maar de furmint mist net weer wat smaak om de zeebaars te kunnen counteren.

Voorafgaand aan het hoofdgerecht neemt Stan een momentje om met een glimlach even de proefkennis van de groep. Hij schenkt blind een, wat later blijkt, cabernet sauvignon uit Californië van 20 jaar oud. De meeste van ons raden de druivensoort maar vermoeden oude wereld. En voor wat betreft het jaartal zitten we een eind uit de buurt.

Het piece bestaat uit rug van ibericovarken, rib, serranoham, zwarte olijf, dadel. Hierbij een aantal creatieve keuzes. Jan brengt een valpolicella in. ‘Met de opmerking ‘een ripasso was misschien beter’, geeft Jan aan dat hij probleemloos de les over Noord-Italië kon missen. Maaike verbaast en verrast ons met een Anas-cëtta 2000 uit de Piemonte. Witte wijn die verre familie is van de Vermentino. Super creatieve keuze en eigenlijk best passend bij het gerecht. En dan Lambert…, tja. Lambert stond voor zijn wijnkast, trok een Languedoc onder het stof vandaan en dacht, ‘ach, als deze niet goed meer is dan schenkt Stan wellicht een eigen combinatie.’ Zo geschiedde. Lambert keurt zijn wijn zelf af en Stand schenkt als vervanger een Navarra tempranillo 1999. Erg goed passend. Ook de keuzes van Jan en Maaike deden het niet gek. De witte wijn net iets te licht voor bij het ribstukje. De valpolicella kon behoorlijk, ondanks de hoge smaakintensiteit van het gerecht.

Dan het nagerecht. Tonny brengt graag theorie in praktijk en kan het niet laten ons te trakteren op een Pineau des Charentes mistella bij Engelse broodpudding, vijgen, rode wijnsaus en vanilleijs. ‘Past goed bij de rode wijnsaus’, zei Tonny hoopvol tegen Stan. Stan vindt het geen gekke keuze. Hij is er zelf nog niet uit welke wijn het beste past bij dit gerecht. Voor mij mijn eerste mistella. Lekker.

We sluiten af met friandises en koffie.

Een goede en prettige ervaring bij Latour. Het restaurant presenteert zich sjiek maar weet goed te innoveren waar het gaat om gerechten en zeker de daarbij geschonken wijnen. Ons diner is daarbij natuurlijk extra bijzonder. Eigen wijnen meenemen en alle aandacht van de maître. Yuri bedankt!

Roeland Buijsse