Een lesdag op de vinologenopleiding.............

Op de maandagochtenden is het in Maarn een drukte van jewelste. Vanuit heel Nederland, van Zierikzee tot Groningen, komen studenten naar één van de leukste opleidingen van Nederland de Vinologenopleiding van de Wijnacademie. Om 10 uur staan alle wijnen ingeschonken en wordt er geproefd, gespuugd en beoordeeld door de studenten. Dit is toch een bijzonder begin van de dag! De wijnen en proefnotities worden besproken door Frank Jacobs of Robert Handjes, de vaste ochtenddocenten

 

Hier volgen enkele dagverslagen om een impressie te geven van de vinologenopleiding van de Wijnacademie:

OPLEIDINGSJAAR 2011 - 2012

 

Arina Veen - Vinoloog in opleiding

Lesdag 5:

 

Vandaag al weer de vijfde lesdag, oftewel een kwart van de opleiding zit er al bijna weer op. Om de maandag gaan we met zijn vieren vanuit Zuidlaren op weg naar Maarn, gelukkig is het elke keer nog gelukt om op tijd te zijn. De tijd die we als reserve inbouwen benutten we soms, helaas, als filetijd, maar meestal kunnen we nog even een kop koffie drinken voordat we aan de ochtendsessie beginnen.

Deze ochtend is de geur in de zaal sterker dan alle voorgaande ochtenden,  als we bij de tafels aankomen is al snel duidelijk waarom. Aan de kleuren (en de geuren) in de acht glazen is al te zien wat het thema van deze ochtend is: aperitief- en dessertwijnen. Robert Handjes, die voor onze groep de organoleptische lessen verzorgt, begint met een theoretische uiteenzetting over de verschillen in vinificatiewijze van een aantal aperitief- en dessertwijnen.

Tijdens deze uiteenzetting kan ik het niet laten om alvast te ruiken aan de glazen en een inschatting te maken op basis van de kleur en de geur wat er in de glazen zit. Bij een van de glazen blijk ik er faliekant naast te zitten: ik heb een Sherry Oloroso aangezien voor een Madeira… Wel weer leerzaam dan, aangezien ik nogal overtuigd was van mijn gelijk. Hmm, hoogmoed komt voor de val, blijkt maar weer. In de andere glazen zaten o.a. Sherry Fino, Ruby Port, Tawny Port 10 years old, Sercial Madeira, Banyuls, Muscat de Rivesaltes en ten slotte nog een Sauternes.

Na de lunch wordt de les overgenomen door Lars Daniëls, een van de drie Magister Vini die Nederland rijk is. Lars Daniëls is eveneens lid van de examencommissie van de Wijnacademie en schrijft veel stukken voor o.a. Perswijn. In de les behandelt hij de Rhône, de Jura, de Savoie en tot onze verrassing eveneens Zwitserland. In hoog tempo loodst Lars Daniëls ons door de Jura, de Savoie en Zwitserland heen om vervolgens wat langer bij de Rhône stil te staan. De (letterlijk) flitsende presentatie ondersteunt en demonstreert hoe vliegensvlug we door de eerstgenoemde gebieden geleid worden. We proeven daarbij een serie van drie wijnen, waarvan o.a. een Cerdon Rosé petillant. Kom je niet zo veel tegen in Nederland, dit geldt overigens voor de overige wijnen ook (Savignin uit Jura en Petite Arvine uit Zwitserland).

In de laatste witte serie proeven we een Côtes du Rhône blanc, een Saint Peray en tot slotte een Condrieu. Ik had al eerder een Condrieu van Chapoutier geproefd en deze had zijn of haar reputatie niet waar gemaakt wat mij betreft. De Condrieu 2008 van Domaine Mathile en Yves Gangloff die we te proeven kregen, maakte daarentegen alles waar wat je van een Condrieu verwacht: de mooie goudgele kleur, de intense geur van abrikozen en perziken. Geur en smaak volkomen in balans, heerlijk. Tja, het is hard werken op de Wijnacademie J…

Terwijl de rode series worden ingeschonken door Arend en zijn collega (wat zij altijd in hoog tempo en zonder een druppel te morsen doen, respect), begint Lars Daniëls verschillende  verhandelingen, o.a. brettanomyces bruxellensis (brett). Een technisch verhaal over een wilde gist die (onaangename) bijgeuren in de wijn veroorzaakt. De gist voedt zich met het kleinste beetje restsuiker uit de wijn, maar ook met de cellobiose in de poriën van nieuwe vaten. De gisten kunnen daar prima overleven en kunnen dus jaren achtereen vaten infecteren. De gisten komen ook voor in kelders en als ze daar eenmaal gesetteld zijn, is het bijzonder moeilijk, zo niet onmogelijk, de gist te verwijderen. De geur wordt vaak omschreven als een zweetgeur of de geur van paardenstal. Het is overduidelijk een fout in de wijn, maar als de brett in hele kleine doses in de wijn aanwezig is, zijn er genoeg wijnliefhebbers die een animale toon in de wijn waarderen.

Tijdens deze uiteenzetting laat Lars Daniëls zien over enorm vele parate kennis te beschikken ten aanzien van de meer technische aspecten van wijn. Elke vraag van een cursist kan hij tot in verregaand detail beantwoorden, wat soms wat lastig te volgen is als je niet zoveel aanknopingspunten bij het betreffende onderwerp hebt, want intussen zijn natuurlijk ook weer een aantal wijnen ingeschonken (Lirac, Gigondas en Châteauneuf-du-Pape) die we mogen proeven en waarvan je de bevindingen ook wilt opslaan in de ‘proefdatabase’ in je hoofd.

Een lesdag in Maarn is bijzonder intensief, maar tegelijkertijd ontzettend inspirerend en motiverend. Het voelt als een voorrecht om les te krijgen van ervaren professionals als Lars Daniëls, maar ook Gert Crum met een bijna aandoenlijke adoratie voor de Bourgogne en Gerhard Horstink die met passie over bodemsamenstellingen en de invloed daarvan op het terroir staat te vertellen. Ook Magda van der Rijst weet haar publiek goed te boeien door de cursisten bewust te maken van wat je (onbewust) doet en ervaart tijdens het proeven. Dank aan alle docenten, niet in de laatste plaats overigens onze vaste ochtenddocent Robert Handjes, die we tot nu toe voor de klas hebben gehad en we verheugen ons op alles wat nog gaat komen!

Arina Veen, vinoloog in opleiding

 

 

OPLEIDINGSJAAR 2010 - 2011  

Henk Smeets - Wijncultuur

Lesdag 6: Languedoc-Roussillon-Provence en Corsica.

Na een worsteling door het verkeer waren we gelukkig weer op tijd in Maarn. Gauw een kop koffie om wakker te worden en vooral de wijn niet te zwaar te laten vallen. Als altijd  stonden de glazen weer keurig klaar: 3x wit, 4x rood en 1x goudbruin dit keer. Vandaag starten we met kennismaken met de examenmethodiek. Bij de wijnen krijgen we multiple choice vragen. Nou dat lijkt simpel, maar Robert verzekert ons dat dit zeker zo moeilijk is als open vragen, waarvan hij voorstander is. Da’s toch echter, vindt hij.

Enfin, voordat we de multiple choice vragen krijgen, gaan we natuurlijk eerst de proefnotities maken. Kleur, geur, smaak,enz. En natuurlijk vaststellen welk druivenras we hier hebben. Als altijd valt het me weer tegen. De eerste indruk blijkt vaak toch het meest in de buurt te liggen, maar ik heb nog een lange weg te gaan. Gelukkig is augustus 2011 nog ver weg en kan ik nog veel proeven. Wel ben ik jaloers op medecursisten die ogenschijnlijk moeiteloos de juiste druif weten te benoemen.Dan worden de multiple choice vragen uitgereikt. Het wordt toch een stuk gemakkelijker … denk ik.

Na afloop en behandeling vraagt Robert hoeveel mensen er alle 10 vragen goed hebben. Dat is niemand. Maar dan beginnen de goede antwoorden binnen te stromen. Ikzelf had er slechts 4 goed. Dus gezakt ! Maar ja, ik troost me met de gedachte dat er nog ruimte voor verbetering is.Hongerig van een intensieve ochtend en ondanks het slechte resultaat van de multiple choice begeef ik me gemotiveerd voor de middag naar de lunch.

 ’s Middags hebben we het dan over de Languedoc-Roussillon –Provence. Peter van Houtert van Verbunt Wijnkopers wijdt ons in van de geheimen van dit prachtige gebied in. Het doet me denken aan de kennismaking met de wijnproducent waar ik  mijn eerste wijn van importeer. Uit Saint Chinian.  Een geweldig mooie streek, vol cultuur, oude kloosters en kerkjes, ruïnes en ommuurde oude vestingstadjes. De gedachten aan een historie van Cataren, Italianen die door de streek trokken op weg naar Spanje en Moren die zelfs híer waren, komen weer in me op. Ik stond te kijken bij een wijngaard toen er een tamelijk oude Citroen naast me stopte en Cyril, zoals hij bleek te heten, uitstapte. Mooi hè, was zijn eerste reactie, en dat kon ik beamen. We raakten aan de praat en hij wijdde me in, in het leven van een wijnboer. En zo is het gekomen dat ik enige tijd later, en nog steeds, zijn wijn op de Nederlandse markt bracht. 

Peter vertelde ons in 2 woorden over Corsica , “Ile de Beauté” en startte vervolgens over de Languedoc-Roussillon  door aan te geven dat er nergens zoveel gebeurt als in dit mooie maar diverse wijngebied. Sterk aan verandering onderhevig zijn de wijn wetgeving m.b.t. tot de appellations, de veranderende markt en de toekomstige splitsing in marktgeoriënteerde wijnleveranciers, in terroir-georiënteerde aanbieders en wellicht een kleinere tussengroep van marktgerichte Brands. Over de Provence was hij relatief kort. Maar ook daar gebeurt veel in het gebied Coteaux d’Aix en Provence. Ondertussen proeven we van zeer mooie voorbeelden van wijnen uit dit wijngebied, de afsluiter was wel heel bijzonder. Aimé Cares, een VDN van Rivesaltes 1976, de laatste fles van Verbunt. 100 Punten Parker !  Wel moesten we alle wijnen beoordelen in een enorm tempo, dat was wat jammer. Tijdens de les gaf Peter nog diverse tips om te weten tijdens het examen, die ik graag ter harte nam.

Om 17.00 u was weer een bijzonder dag voorbij. Jammer, en ik kijk nu al uit naar de volgende lesdag: Bordeaux.

                                                   

Yuri Dries - Grand Hotel Huis ter Duin

Lesdag 5: ochtend: Klimaatzones; middag: Champagne & Mousserend en Zuid West Frankrijk

Zoals iedere maandagochtend staat ook vandaag dhr. Frank Jacobs weer fris, fruitig maar vooral scherp ten toneel. Het lijkt wel alsof hij er twee weken lang naar uit kijkt deze les te mogen gegeven. De gedrevenheid op de vroege ochtend straalt er vanaf en wordt in zeer prettige, inspirerende en motiverende proporties ten gehore gebracht. Maar Frank, er is toch een vraag die niet onbeantwoord kan blijven; is het je wel eens opgevallen dat je de enige (op Arend na dan) bent die keurig in pak met stropdas het toneel betreed? Dat je een charmante wijnprofessional bent hebben wij reeds mogen ondervinden. Maar zeg nou zelf, zonder das komt je 49^ste levensjaar toch veel beter naar voren!

 

Affijn even klaar met deze (wine) PEP TALK, het belletje van Klazien klinkt. Vandaag op het programma klimaatzones als thema onderwerp. Bij binnenkomst keurig voorbereid als altijd. Vier glazen wit, vier glazen rood. Alvorens het meest favoriete moment van proeven start eerst de nodige theoretische ondersteuning. Centrale vraag; waar voelt de druivenstok zich lekker? Warme zomer, zachte winter, veel zonlicht, warmte, geen vorst in het voorjaar. De Vitis Vinifera weet wel wat lekker is. Nog even en Vitis vindt het prettig op een zonnebed te liggen aan de Spaanse Rivièra en gaat door het leven als ‘Vitis’ de 65+ Benidorm Bastard! Gelukkig is de kieskeurigheid niet zo nauw en is Vitis te planten tussen de 30^ste en 50^ste graad noorderbreedte en zuiderbreedte. Daarbuiten voelt Vitis zich minder lekker en worden de risico’s groter voor het afleveren van kwalitatief goed fruit en daarmee gemoeid goede wijn. Vanuit zijn presentatie maakt Frank ons duidelijk welke gebieden op welke breedte graad opereren. Daarnaast worden elementen als hoogte verschillen, watervoorzieningen en zonlicht toegelicht. Simpelweg zijn er een vijftal klimaatzones in te delen. A-B zone zijn de meest noordelijke gebieden met lage temperaturen waarin ontzuren en chaptaliseren zijn toegestaan.

C1 heeft betrekking op gebieden als Bordeaux waarbij zowel chaptaliseren als ontzuren niet zijn toegestaan. C3, de laatste variant, kent gebieden waar het zo warm is dat zelf aanzuren is toegestaan. Het nageslacht van Vitis krijgt dus het zuur in Zuid Spanje! De bastard...

Tussendoor laat Frank zich nog een bijzondere term ontvallen; ‘météyage’. Je hebt een wijngaard in eigendom (gekregen) maar laat dit volledig beheren en onderhouden door een andere partij. Opbrengsten worden fifty-fifty verdeeld. Goeie business...

Met de kennis van Frank worden wij aan het werk gezet in de proefsessie. De snelheid wordt tevens licht opgeschroeft. 40 minuten voor 8 wijnen. Starttijd 10.20 uur en evalueren vanaf 11 uur. 11 uur; vier chardonnay’s en vier pinot noirs aldus mijn eigen conclusie. De gebieden? Geen idee maar mijn conclusies varieren van Chablis tot Argentinië. Het kan dus alle kanten op. En dat blijkt. De tweede wijn heb ik ingeschaalt als chardonnay, een variant als Vin de Pays d’Oc uit Zuid Frankrijk. Conclusie; chardonnay uit Rheinhessen Duitsland. De relatief lage zuurgraad brengt mij in deze regionen. Daarnaast staat in mijn proefnotitie; iets vlak, weinig te beleven. Ik had beter moeten weten met deze ‘Duitser’...  De andere wijnen variëren van klassieke bourgogne tot nieuwe wereld Argentinië. Ook in de rode varianten zit een uitgesproken type; Spätburgunder van Reichrat von Buhl. Een duitser die wel wat spanning en inhoud bracht.. Het onderwerp klimaatzones is zeer geslaagd. De variaties in chardonnay en pinot noir uit diverse klimaatzones zijn verrassend opvallend en uitgesproken leerzaam. De energieke uitleg en toelichting van Frank Jacobs eveneens. Leuke ochtend, bedankt!

 Opnieuw klinkt het belletje van Klazien. We maken ons op voor het 2^de dag deel; Sud Quest en Mousserend. Onder leiding van Joris Snelten, directeur bij DGS wijnkopers en vinoloog op zijn 19^de, opnieuw een inspirerende aanvulling op de opleiding. We starten met bubbels waarin al snel blijkt dat er waarschijnlijk geen prosecco tussen zal staan. Ook in deze sessie komen vakkundige termen ter sprake zoals autolyse; het proces waarbij de champagne aan geur en smaak wint door enzymatische omzetting van gisten die ontstaan bij de rijping van de wijn op zijn lie. Ja ja, en dat moeten wij dan zeker terugproeven in de wijn?? Inderdaad, Joris zet ons al snel aan het werk en maakt er direct zijn eigen spelletje van. Drie om drie worden de bubbels geschonken. Arend, compliment overigens voor jou, want ook de champagne gaat in vliegensvlugge vaart het glas in zonder te morsen, noch te schuimen! Vol goede moed gaat het eerste glas de lucht in. Dit moet een makkie zijn om de prosecco eruit te halen. Joris geeft natuurlijk express aan dat het niet zijn favoriet is. Met andere woorden; ‘het lijkt nu alsof de prosecco er niet tussen zit maar dat zit hij dan toch’ hmmm.. De eerste drie zijn geproefd en eigenlijk betrap ik mijzelf er al snel op dat het nog niet zo makkelijk is. Sterker nog, ik heb geen flauw idee. Maar gelukkig heb ik Arend nog. Die had de eerste fles niet helemaal goed ingepakt. Ik zie nog net de herkenbare goudenrand van de Moët. Zodoende kan ik ook vol overtuiging mijn hand opsteken op de vraag van joris; ‘wie denkt dat wijn 1 een champagne is? Helaas is het na deze vraag wel gedaan met de pret. Wijn vier. Ik zeg een cava met een groter aandeel Xarello. Opnieuw komt de vraag van Joris; wie denkt dat DIT champagne is? Aarzelend gaan een aantal vingers omhoog. Aan de mimieken van Joris te zien gaat hij zijn spelletje steeds leuker vinden. De onthulling; Bollinger Brut Special Cuvée. Nu begrijp ik waarom deze champagne de favoriet is van James Bond. Deze 007 laat zich ook hier niet ontmantelen. Kanttekening bij deze champagne; Bollinger is nog een van de weinige champagne huizen die voor de eerste gisting eikenhouten vaten gebruiken.

Maar goed het spelletje is nog niet afgelopen. Nummer vijf in de rij heeft duidelijk wat hout meegekregen. Thans, zegt mijn proefnotitie. Niet zo gek nog met de Schramsberg Mirabelle uit California gemaakt van een groot deel chardonnay. Nummer zes dan maar even voor de afronding. Ik weet het eigenlijk niet zo goed meer. Beetje van de wijs gebracht en de verschillen zijn niet heel uitgesproken groot. Op dit moment voel ik me toch een beetje Dom...Pérignon 2002... Pffff wat mis ik die prosecco! Tijd voor koffie.

 

Sud Quest begint verfrissend fijn. Lekkere Montravel Blanc en Côtes de Gascogne. Heerlijk, hier kan ik wel even blij van worden. Rood proeven we vanuit Saint Mont, Montravel en Cahors. Allen diep van kleur en tannines in alle varianten aanwezig. Vooral in de Cahors. Nog even een technische term tussendoor; micro-oxidatie, microbullage, micro-oxygenatie. Het heeft met iets kleins te maken wat waarschijnlijk groot effect heeft? Op de bodem van een afgesloten tank wordt een soort bubbelsteen van keramisch materiaal geplaatst. Hierdoorheen wordt via slangen zuurstof gepomt. De belletjes vervolgen hun weg door de wijn naar boven. Het is net een aquarium. Niet zo gek dat wit vaak goed gaat met vis?! Iets te makkelijk gedacht. Naar mijn weten wordt deze methode alleen bij rode wijn toegepast daar dit systeem tannines verzacht, kleurstoffen bind en de wijn hiermee stabiliseert. Het systeem kan zowel tijdens de gisting als tijdens de rijping van de wijn toegepast worden. Het blijkt zeer doeltreffend bij wijnen gemaakt van tannat en malbec. Deze, vaak wat harde wijnen, zijn commercieel gezien veel interessanter geworden voor consumptie na toepassing van micro-bullage.

Van Alain Brumont en Plenitude proeven we Madiran. 2004, respectievelijk 2005. Mijn proefnotitie; details bespaar ik maar het komt er op neer dat ie nog even tijd nodig heeft om zijn tannines te kunnen verzachten..

 

We ronden af met een ‘gouden slok’ van Cauhapé. Noblesse du Temps, blanc Liquoreux, AOC Jurancon, laat geplukt, zeer geconcentreerd etc. Een mond vol, en dat merk je terug in de wijn! Ik merk overigens ook dat DGS wel ERG goed vertegenwoordigd is; vijf proefwijnen en de directeur! Bedankt Joris voor je boeiende les!

 

Yuri Dries

 

Ps: ik kon het niet laten om toch even te googlen of DGS prosecco in het assortiment heeft. Het kan niet anders zijn dan dat Joris toch een beetje gek is op prosecco... vanuit commercieel opzicht dan...

 

 

Tonny Becks - De Wijnintermediair

Lesdag 4: (ochtend:) Zoete en versterkte wijnen; (middag:) Rhône - Savoie - Jura 

 

25 oktober 2010. Van echt studeren is het nog niet gekomen maar voor deze les had ik in ieder geval de theorie een keer doorgenomen van de gebieden die vandaag aan de orde komen. De verkeersdrukte in de lus van de A2 naar de A12 lijkt structureel te zijn want het stroopte weer verschrikkelijk. Eénmaal op de 12 was er geen vuiltje meer aan de lucht. Het is niet anders. Voordat de les begon nog even aan de koffie en een broodje want het ochtendprogramma zou bestaan uit versterkte wijnen.

 

Het aanvangsbelletje rinkelde al weer snel en zoekend naar een plek in het leslokaal werden de zintuigen al vrolijk gestemd. Wat een aroma’s komen er vrij als er zo’n 65 tafels ingedekt zijn met voor elke student 8 glazen versterkte wijn van uiteenlopende aard.

 

Voordat we ons in al die wijnen mochten bijten deed Frank Jacobs eerst een verhandeling over versterkte wijnen. Wat daarbij onder andere aan de orde kwam was hoe die zoete wijnen gemaakt kunnen worden, welke soorten er zoal zijn en waar ze gemaakt worden. Als je het zo opschrijft dan lijkt het niet zoveel maar als je alleen al kijkt naar de diversiteiten binnen Port, Sherry en Madeira kun je al een behoorlijke workshop geven. Dan zijn er ook nog de Vin doux naturels, denk daarbij aan de Muscat de Rivesaltes of een Banyuls, de prachtige Botrytis wijnen, andere zoete wijnen van laat geoogste druiven en de bijzondere wijnen die gemaakt worden van ingedroogde druiven en dan is het ineens een complex geheel met zeer veel variëteiten.

Vervolgens aan de slag om de geuren en smaken vast te leggen en te benoemen wat er ongeveer in het glas zat. Dat was nog best lastig maar gelukkig herkende ik er wel een aantal en dat is goed voor de moraal. Het alcoholpercentage binnen deze wijnen is een hulpmiddel om de wijn te categoriseren maar het lastige is om dit te herkennen. Het zoete uit de wijn maskeert het alcoholgehalte enorm dus dat vergt zeker nog oefening.

 

Na de lunch was onze gastdocent Lars Daniëls, 1 van de 3 Magister Vini’s die er zijn in Nederland. In vogelvlucht gingen we door Zwitserland om via de Savoie en Jura wat langer in het Rhône-gebied stil te staan. De meeste van de Zwitserse wijnen worden in eigen land geconsumeerd dus die kom je niet zo vaak tegen. Vanuit Zwitserland proefden we een rosé en uit de Savoie en Jura kregen we een witte wijn te proeven. Het uitgebreide verhaal over het complexe gebied van de Rhône werd ondersteund met tien verschillende wijnen waardoor het theoretische verhaal een prachtige praktische ondersteuning kreeg. Het Rhône gebied is vrij uitgebreid en daardoor verdeeld in de noordelijke en de zuidelijke Rhône. Deze spreiding levert een enorme diversiteit aan terroirs en daarbij mag er ook een groot aantal druivenrassen in de wijn verwerkt worden. In de noordelijke Rhône is de Syrah de belangrijkste basisdruif en in het zuidelijk deel de Grenache. Dat dit gegeven het niet veel makkelijker maakt blijkt wel uit het feit dat binnen de oudste AOC van Frankrijk, de appellation Châteauneuf-du-Pape uit 1935, 13 verschillende druivenrassen in de wijn verwerkt mogen worden. De terroirverschillen en de invloeden die de wijnmaker op het hele proces van wijn maken heeft zorgt er voor dat wijnen binnen dezelfde appellations enorme verschillend kunnen zijn. Dit maakt het spannend en uitdagend maar ook erg lastig om tot herkenning te komen.

 

Lesdag 3:

Lambert-Willem Manden ( Résidence-wijnen )

Een ochtendje Vinologen begint om 10.00 uur op maandag. Je komt het leslokaal binnen en de geur van wijn komt je tegemoet. Een fijn begin van de week na het weekend... Frank Jacobs begint meteen, vandaag gaan we het over oogstjaren hebben. De enige les zonder beamer presentatie maar dat is geen probleem voor meneer Jacobs; ik ben jaloers op zijn eventuele (klein)kinderen. Hij vertelt naar hartelust en zeer vermakelijk. We beginnen met een rondje geboortejaren. Enkel een groep mannen (de dames worden ontzien) mogen vertellen in welk jaar zij zijn geboren. Daarop vertelt meneer Jacobs uitgebreid over dat jaar en de kwaliteit er van. Vele 60'er, 70'er en 80'er jaren passeren de revue.
Pas daarna mogen we ons op de reeds lonkende wijnen storten. Vol concentratie zit 70 man te proeven en klinken de bekende geluiden als een warme deken: klinkend glaswerk, walsende wijnen door monden en glazen en spetterend nat in de spuugbakken. Iedereen maakt notities en formuleert een mening. In spanning wacht men de demasque af. En wat blijkt uit de bespreking??? Tsja, dat weet je als je er bij was en vind je uit als je je aanmeldt, want what happens at the Vinologen stays at the vinologen... Zomaar een ochtendje Vinologen